Keizerschieten in gastvrij Doornenburg

Achter een kleine stoet van historische auto’s reden wij Doornenburg binnen op zoek naar het Keizerschieten van Schutterij Gijsbrecht van Aemstel van Doornenburg en Honderd Morgen. De website van de Doornenburger had hiervan melding gemaakt. Maar hoewel het centrum van Doornenburg best overzienbaar is, was het toch weer even zoeken.

Gelukkig zagen wij tussen de kerk en de Spar supermarkt een aantal stands voor een impostant gebouw staan. De deuren stonden wagenwijd open en met een lichte aarzeling liepen wij naar binnen, Lange banken, met daaraan gezeten de leden van de schutterij, de koningen, de dorpscontactpersoon en de pastoor, stonden in rijen voor een podium. De vraag aan een van de aanwezigen of er nog activiteiten zouden volgen werd bevestigend beantwoord.

Daarna werd in een keer de spreuk van de schutterij “Dit Hart is uyt Een Goet Hart Gegeve van de Jonge Geselle van Hondert morgen en Doornenburg 1792” in de praktijk gebracht. Want hoewel wij ons totaal onaangekondigd toegang hadden verschaft tot deze zaal, werd ons gastvrij een plaats aangeboden aan de grote banken.

We kregen ook een warme kop koffie en mochten een heerlijk broodje uitzoeken. De bemoedigende blikken van alle aanwezigen lieten ons de broodjes goed smaken. De gastvrijheid zette zich voort buiten de zaal waar, met een aantal rokers, de historie van de Schutterij, het gebouw en het verschil tussen de schutterij en de Gilden besproken werden. Ook de terugloop van het aantal leden van de schutterij passeerde de revue.

Na een toost gingen alle leden van de Schutterij naar buiten om te beginnen met het Keizerschieten. Binnen in de zaal werden banen ingericht voor het handboog en luchtdrukgeweer schieten.

Het aangename weer, de samenvallende activiteiten in Hulhuizen en op het kasteel maakte dat het aantal toeschouwers kleiner was dan de beschikbare ruimte toeliet. Maar het enthousiasme van de aanwezigen was er niet minder om. Zeker niet omdat wethouder Witjes ook nog langs gekomen was.

De kans om je even lid van de Schutterij te voelen werd met beiden handen aangegrepen. Een heuse kruisboog werd vakkundig aangespannen en tegen de schouder gelegd. Het ontzag voor de handboogschutters steegt want het wapen was loodzwaar. De combinatie van adrenaline en onervarenheid voorkwam dat de boog stabiel bleef tijdens het afvuren van de pijl, met als resultaat alle vijf de rozen mis.

Helaas geen nieuw lid voor de schutterij, maar wel een liefhebber van de kern Doornenburg rijker.

Meer informatie De schutterij Gijsbrecht van Aemstel