'Gemaakt van rode klei' van Shelly Roso in Arnhem op 19 januari

In november verscheen Gemaakt van rode klei van Shelly Roso. In dit boek gaat hoofdpersoon Ravi op zoek naar identiteit en geschiedenis. Het verhaal is deels gebaseerd op eigen ervaringen.

De verschijning van Gemaakt van rode klei wordt gevierd met twee verschillende boekpresentaties, in Arnhem en in Nijmegen (zie hieronder). Daarnaast wordt er een lesbrief ontwikkeld bij het boek, om het verhaal te behandelen in het middelbaar onderwijs. Deze zal binnenkort beschikbaar worden op de website van Clavis Uitgeverij.

Wanneer Ravi als kleuter aan haar moeder vraagt waarom ze een andere huidskleur heeft dan zij, antwoordt haar moeder dat ze gemaakt is van rode klei. Pas als ze acht jaar wordt, mag ze er meer over weten. Maar nog voor het zover is, neemt haar moeder alle antwoorden mee in haar graf. Als ze een nieuw thuis krijgt bij Maria en Hannes, waar ook Farouk woont, laat ze het verleden maar rusten. Tot het 2020 wordt: Black Lives Matter. Farouk vindt dat Ravi meer zou moeten weten over de zwarte geschiedenis. Maar wat schiet Ravi daarmee op?

"Tijdens het schrijven van 'Gemaakt van rode klei', ben ik er echt voor gaan zitten om te schrijven over hoe het is om zonder eigen vader en zonder zijn cultuur op te groeien, en hem nooit te kunnen ontmoeten. Terwijl je iedere dag in de spiegel kijkt en je gekleurde huidskleur ziet. En door je huidskleur vaak wordt geconfronteerd met de vraag: 'waar kom jij, of waar komen jouw ouders vandaan?'

Al langer wilde ik over dit onderwerp schrijven, wat erg dicht bij mij ligt. Ik las veel boeken die gaan over de afwezigheid van zwarte vaders, met als enig verschil dat die hoofdpersonen wél (gedeeltelijk) zijn opgegroeid met de cultuur, of de vader op latere leeftijd ontmoeten.

Hoewel ik dacht het boek in dezelfde stijl te kunnen schrijven als mijn eerdere drie boeken, vroeg deze een totaal andere aanpak. Zo kon ik geen hele hoofdstukken achter elkaar schrijven, maar moest ik soms na drie zinnen het verhaal even wegleggen. Kleine herinneringen die boven kwamen, kon ik ineens plaatsen in het grotere geheel: in het onbewust steeds weer zoeken naar…

Ik denk dat het boek ook een andere leesmentaliteit vraagt van de lezer, omdat je te doen hebt met fragmenten, herinneringen, brieven. Eigenlijk laat de stijl zien hoe het kan voelen en zijn als je altijd (on)bewust op zoek bent naar een deel van jezelf, of geconfronteerd wordt met de vraag 'waar kom jij en waar komt jouw vader vandaan?'. Plus de daaraan gekoppelde vragen: 'wil ik dit uitzoeken, kan ik dit uitzoeken, en wat dan?'

Het laat ook zien dat die vragen steeds opnieuw worden opgeroepen, bijvoorbeeld door de tijdsgeest waarin we leven. In dit verhaal is dat te zien in Black Lives Matter, maar ook de decembermaand, de discussie om excuus en herstelbetaling of gewoon al de warmer wordende zomers."