Bijzonder blij en bang

De dans om het gouden kalf is in alle hevigheid ontbrand; het is lang geleden, dat mensen zo openlijk opkwamen voor de gemeenschapszin. Velen vieren hun enthousiasme mondeling of op papier bot, opdat hun zinnen de gemeenschap bewust zullen maken, van het idee elkaar terug te vinden in de kerk als Bemmelse of Lingewaardse cultuurtempel.

Veel mensen zijn blij en voelen het als een kans dit cultuurgebouw, dat het dorp al decennia lang domineert, haar functie van gemeenschapsbinder te kunnen laten behouden en versterken. Anderen zijn bang, dat we met de kerk het schip ingaan en zij beuken met golven kritiek op de blije voortvarende meute. Zij zijn niks te beroerd om de plannen terecht nog eens goed door te rekenen, de beschikbare vierkante meters na te lopen en de voordelen en de onbetwistbare inzet van de oude Kinkel keer op keer prijsgeven.

Allemaal terecht vermoed ik, maar je moet je altijd afvragen, of je niet te blij of te bang bent om te veranderen en dan wordt de discussie een dimensie rijker. Heb je een heilig geloof in het nieuwe, wat vreemd genoeg de kerk is, of hang je aan het relatief oude Kinkelgebouw? Wat zijn je diepere motieven? Met blijdschap geven wij kennis, dat het allemaal goed zal komen?

Nota bene TOP-jongeren zeggen, dat de kerk voor de jeugd i.t.t. De Kinkel veel laagdrempeligger zal werken. Een verrassende stem, die je in je oude hoofd niet verwacht had. Goed luisteren is dus verheffend.

Het Betuws Mannenkoor mag graag nagalmen in de Oude Kerkhof kerk en TOP organiseert in het Ressense kerkje singer-songwriter concerten. Dat levert onvoorstelbaar mooie genietmomenten op. Muziek levert een unieke gemoedstoestand op, zeker met een beetje galm, zoals in kerken of Duitse schlagers. Daarom wordt er wat afgezongen en georgeld in die contreien: muziek en geloof gaan je verstand te boven. Dan moet je toch alert blijven. Mijn vader en moeder, ome Daan en tante Mieneke voor de fans, liggen op het kerkhof en ik weet zeker, dat ze aan het eind van hun leven ernstig twijfelden aan de intenties van kerk en gebouw, toch helemaal blij worden, als wij met zang en dans ons schamele bestaan weer schwung geven en op die plek vieren, dat we samen in deze gemeenschap mogen gedijen.

Dat laatste hebben gemeenschappelijk muziek en-zangclubs al waargemaakt met het Nootgebouw. Het streven om dit afbrokkelende onderkomen te benutten werd enkele jaren vanuit de politiek gesuggereerd, maar in de loop van de positieve ontwikkelingen ook weer door dat genre afgeserveerd en later weer omarmd etc. Sterke stemmingswisselingen zijn inherent aan de politiek die nu eenmaal bedenkelijk bipolair is, maar dit oude zwembad laat zien, dat er hoop chloort in de gemeente. Je moet ergens in geloven, zelfs als het de vorm van een kerk aan heeft genomen. Het brengt een grote verantwoordelijk met zich mee, wat veel verantwoordelijke mensen op dit moment vrolijk stemt om iets moois te creëren. En wat is er mooier, dan scheppend bezig te zijn. Handen uit de mouwen schept kathedralen van zelfvertrouwen.

Groet Jan

Ook op de hoogte blijven van ons laatste nieuws via Facebook? Klik hier en druk op de "Vind ik leuk" knop.

Liever via Twitter? Volg ons dan via @lingewaardnews .

Klik HIER wanneer u zich wilt aanmelden voor de nieuwsbrief.